Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Εμβόλια - Συνέντευξη του ομοιοπαθητικού γιατρού Γ. Κατσώνη



Συνέντευξη του ομοιοπαθητικού γιατρού Γ. Κατσώνη: «Δεν υπάρχει λόγος να εμβολιάσουμε τα παιδιά μας»




Ένας από τους πιο γνωστούς Έλληνες ομοιοπαθητικούς γιατρούς - ο πρώτος που άσκησε Ομοιοπαθητική στην Κύπρο – δόκτωρ Γιώργος Κατσώνης μίλησε στην πρωινή εκπομπή του ALPHA NEWS 95,5 για το μεγάλο θέμα των εμβολιασμών.


Ο κ. Κατσώνης κατηγορηματικά τόνισε ότι τα εμβόλια συνδέονται με παρενέργειες, ενέχουν κινδύνους και δεν αποτελούν όπλο ενάντια στις επιδημίες, όπως ισχυρίζεται μεγάλη μερίδα της επιστημονικής κοινότητας.

«Όλο το θέμα με τα εμβόλια είναι οι συνθήκες υγιεινής.

Εκεί όπου οι συνθήκες υγιεινής είναι καλές δεν εμφανίζονται κρούσματα επιδημικών ασθενειών» ξεκαθαρίζει ο κ. Κατσώνης και απαντά σε όσους ζητούν τη λήψη μέτρων εναντίον των γονιών που δεν εμβολιάζουν τα παιδιά τους ότι  «είναι δημοκρατικό δικαίωμα τους να έχουν άποψη για την υγεία των παιδιών τους».

Διαβάστε παρακάτω την συνέντευξη του δόκτορος Κατσώνη στον ALPHA NEWS 95,5

Κύριε Κατσώνη έχει δημιουργηθεί μεγάλος θόρυβος στην Ελλάδα γύρω από το θέμα των εμβολιασμών.

Στη Δράμα, ο ιατρικός σύλλογος έχει αναλάβει την πρωτοβουλία να ενημερώσει τους γονείς για τα οφέλη από τον εμβολιασμό των παιδιών.

Το θέμα είναι η ενημέρωση των πολιτών να μην στηρίζεται στον φόβο.
Δυστυχώς μέσα από αυτές τις εκστρατείες που γίνονται, καταλήγουμε σε αυτό, να τρομοκρατούνται οι πολίτες όχι με επιστημονικά δεδομένα αλλά απλώς με μια… τρομοκρατία.
Ότι θα αναβιώσουν οι ασθένειες, θα, θα, θα, πράγματα που δεν στέκουν.
Μπορείτε να θυμηθείτε τον τρόμο που επικράτησε με τη γρίπη των χοίρων, τη γρίπη των πτηνών, τον έμπολα κ.ο.κ.;
Πράγματα που κράτησαν ένα δύο μήνες, ξεχάστηκαν και μετά… ούτε γάτα ούτε ζημιά.



Πού οφείλεται η έξαρση ιλαράς στην Ελλάδα;


Το γεγονός ότι μπορεί να εμφανίστηκαν κάποια κρούσματα ιλαράς στην Ελλάδα περισσότερο - στην Κύπρο όχι τόσο - δεν το αμφισβητώ.
Δεν έχω ακριβώς τα στοιχεία, αλλά από τηλεφωνήματα που έγιναν σε εμένα από την Ελλάδα, από γονείς που ανησυχούσαν, κατάλαβα ότι εμφανίστηκαν κρούσματα σε ανθρώπους που ίσως δεν ζουν σε κατάλληλες συνθήκες υγιεινής.
Γιατί όλο το θέμα με τα εμβόλια είναι οι συνθήκες υγιεινής.
Εκεί όπου οι συνθήκες υγιεινής είναι καλές δεν εμφανίζονται κρούσματα επιδημικών ασθενειών και ένα κλασικό παράδειγμα που αναφέρω είναι αυτό της χολέρας.
Η χολέρα είναι μια ασθένεια που δεν υπάρχει στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Αγγλία στις ΗΠΑ. Γιατί ακριβώς υπάρχουν καλές συνθήκες υγιεινής.
Γεγονός είναι ότι για την χολέρα δεν υπάρχει εμβόλιο.
Άρα, εξαφανίστηκε χωρίς να εφαρμοστεί κανένα εμβόλιο αλλά επειδή άλλαξαν οι συνθήκες υγιεινής.

Δηλαδή θεωρείται ότι είναι καλύτερα να νοσήσει το παιδί κολλώντας τον ιό;

Σε άλλες χώρες αυτό το επιδιώκουν οι γονείς.

Εμφανίζεται ένα κρούσμα ανεμοβλογιάς στη γειτονιά και παίρνουν όλα τα παιδιά της γειτονιάς για να κωλύσουν

Αυτό το κάναμε και στην Ελλάδα τις δεκαετίες του 60 και του 70 αλλά τώρα;
Η λαϊκή σοφία.
Ήξεραν ότι αυτό ενισχύει το μωρό, ενισχύει τον οργανισμό, εκπαιδεύει το ανοσοποιητικό σύστημα.
Οι άνθρωποι που δεν περνούν αυτές τις ασθένειες είναι επιρρεπείς σε πιο σοβαρά νοσήματα.


Ναι αλλά υπάρχει ο φόβος των επιπλοκών. Από τη στιγμή που υπάρχει το εμβόλιο για ποιο λόγο να μην το κάνουμε στα παιδιά μας προκειμένου να αποφύγουμε τους κινδύνους των επιπλοκών;

Για αυτό που με ρωτάτε θα σας διαβάσω ένα μικρό απόσπασμα από ένα κείμενο του αμερικανού παιδιάτρου δόκτορος Robert Mendelson.
Βέβαια γράφτηκε πριν τριάντα χρόνια αλλά δεν έχει καμιά σημασία γιατί είναι το ίδιο επίπεδο και σήμερα.
Αναφέρει λοιπόν: το εμβόλιο της ιλαράς συνδέεται με εγκεφαλοπάθεια και μια σειρά άλλων επιπλοκών, νευρολογικές παθήσεις, αταξία, παραλύσεις, διαταραχές τήξεως του αίματος, νεανικό διαβήτη κ.α.
Θεωρώ τους κινδύνους που προκύπτουν από το εμβόλιο της ιλαράς απαράδεκτους ακόμη και αν υπάρχουν ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία ότι το εμβόλιο έχει αποτελέσματα – και δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία.
Άρα και το εμβόλιο συνδέεται με παρενέργειες

Όμως τα σύγχρονα εμβόλια – όπως λέγεται – δεν έχουν τέτοιες παρενέργειες

Καταρχήν με αυτό που λένε τώρα παραδέχονται ότι οι άνθρωποι για 30-40 χρόνια εμβολιάζονταν με επικίνδυνα εμβόλια.
Τώρα αν είναι κάποια βελτιωμένα… εγώ σας λέω ότι δεν θα εμβολίαζα τα παιδιά μου και το λέω ευθαρσώς από το ραδιόφωνο σας.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει σε ένα υγιές περιβάλλον, έχει καθαρό νερό, καθαρή τροφή, μια καλή ψυχική ισορροπία, κάνει ομοιοπαθητική λέω εγώ που είμαι ομοιοπαθητικός - άρα ενισχύεται ο οργανισμός του – γιατί να του βάλουμε μέσα του, τοξίνες από ιούς ή νεκρούς ιούς κλπ κλπ.

Υπάρχουν γονείς που έχουν εμβολιάσει τα παιδιά τους και ανησυχούν επειδή πηγαίνουν στο σχολείο μαζί με παιδιά που δεν έχουν εμβολιαστεί.

Αν αυτοί έχουν εμβολιάσει τα παιδιά τους, τότε γιατί ανησυχούν;
Σημαίνει ότι δεν εμπιστεύονται τα εμβόλια που έχουν κάνει.
Οι περισσότερες επιδημίες ιλαράς που συμβαίνουν σήμερα σε κάποιες χώρες είναι σε παιδιά που έχουν ήδη εμβολιαστεί από τον ιλαρά. Αυτά τα διαβάζω και εγώ από βιβλία, δεν είμαι ερευνητής.

Συνάδελφοι σας αναφέρουν ότι όταν τα παιδιά που δεν έχουν κάνει εμβόλιο γίνουν περισσότερα από αυτά που έχουν κάνει τότε ο κίνδυνος για εμφάνιση επιδημίας γίνεται μεγαλύτερος

Δεν συμφωνώ καθόλου με αυτό.
Όλες  οι επιδημίες εξαφανίστηκαν λόγω αλλαγής στις συνθήκες υγιεινής.
Άρα λοιπόν αν κανένας δεν εμβολιάζεται στην Ελλάδα για την ιλαρά αλλά έχουμε καλές συνθήκες υγιεινής δεν θα έχουμε ιλαρά. Να πάνε να ψάξουμε εκεί που εκδηλώθηκε η ιλαρά, πώς ζούνε οι άνθρωποι εκεί, αν είναι τσιγγάνοι, καταυλισμοί προσφύγων… δεν ξέρω ακριβώς αλλά υποθέτω

Στο χώρο της υγείας όμως, όπου γιατροί και νοσηλευτές έρχονται σε επαφή με ανθρώπους που νοσούν τι γίνεται; Πρέπει να εμβολιάζονται

Αν ήμουν εγώ δεν θα εμβολιαζόμουν. Από τη στιγμή που έχεις ένα καλό αμυντικό σύστημα δεν φοβάσαι. Καθημερινά δεχόμαστε επιθέσεις από μικρόβια. Το σώμα μας έχει την ικανότητα να εξουδετερώνει μικρόβια.
Μπορεί να πάρουμε εκατό υγιείς ανθρώπους και να τους βάλουμε μέσα τους - με ένεση αν θέλετε -  τον ιό της ιλαράς και να κωλύσει από αυτούς μόνο ο ένας και οι 99 να μην πάθουν τίποτε, γιατί έχουν ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα.

Υπάρχουν αντιδράσεις στα σχολεία και τους παιδικούς σταθμούς από γονείς που φοβούνται

Είναι πράγματα που πρέπει να τα ρυθμίσει η πολιτεία.
Πρέπει να αποδεχτεί η πολιτεία το δικαίωμα κάποιων ανθρώπων να αρνούνται τους εμβολιασμούς, ότι αυτό δεν αποτελεί κίνδυνο για τα υπόλοιπα παιδιά.
Είναι δημοκρατικό τους δικαίωμα να έχουν άποψη για την υγεία των παιδιών τους.
Δεν είναι τα παιδιά του οποιουδήποτε, είναι τα δικά τους παιδιά και έχουν έννοια και αγωνία να τα κρατήσουν υγιή.
Δικαιούνται και είναι απόλυτο δημοκρατικό τους δικαίωμα να τα προστατέψουν.
Να τα ρυθμίσει η πολιτεία αυτά.
Δεν νοείται να εμποδίζεται η εκπαίδευση ενός παιδιού επειδή δεν έχει κάνει εμβόλια.

Υπάρχει κίνημα αντιεμβολιαστικό;
Δεν υπάρχει κίνημα αντιεμβολιαστικό.
Δεν υπάρχει κάτι οργανωμένο.
Υπάρχουν απλά άνθρωποι που ανησυχούν και όλοι αυτοί, είτε είναι γονείς, είτε γιατροί είτε θεραπευτές – και δεν θέλω να θίξω κανέναν – δεν έχουν κανένα συμφέρον.
Η έννοια τους είναι η υγεία των παιδιών τους.

Δείτε και εδώ

Αυτισμός: Οι παρενέργειες των εμβολίων αποκαλύπτονται και σοκάρουν… http://panagiotispsarros.blogspot.gr/2014/10/blog-post_9.html

Εμβόλια: Το ιατρικό Ερώτημα και η Ανθρωπιστική Διάσταση http://panagiotispsarros.blogspot.gr/2014/06/blog-post.html

Εμβόλια πρέπει να γίνονται; http://panagiotispsarros.blogspot.gr/2013/06/blog-post_9.html

Εμβόλια- προστασία ή επίθεση; http://panagiotispsarros.blogspot.gr/2016/12/blog-post_4.html

Τα Αδιέξοδα της σύγχρονης Δυτικής Ιατρικής και η ανάγκη επαναπροσδιορισμού του νοήματος της Υγείας και της Νόσου. Διάλεξη που έδωσε ο πατήρ Φιλόθεος Φάρος στα πλαίσια του 11ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Ελληνικής Εταιρείας Ομοιοπαθητικής Ιατρικής. http://panagiotispsarros.blogspot.gr/2013/06/blog-post_5.html#more


Ο γιατρός Γιώργος Κατσώνης γεννήθηκε στην Αραδίππου της επαρχίας Λάρνακας το 1955. Είναι παντρεμένος με τη Χρύσω Κατσώνη και έχει τρία παιδιά.
Αποφοίτησε με άριστα από το Γυμνάσιο Αγίου Γεωργίου και σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με υποτροφία του Ιδρύματος Υποτροφιών Δημοσίων Σχολών Λάρνακας.
Ειδικεύθηκε στην Ψυχιατρική την οποία όμως ουδέποτε άσκησε, αφού τον κέρδισε η Ομοιοπαθητική Ιατρική.
Είναι ο πρώτος Κύπριος γιατρός που άσκησε Ομοιοπαθητική στην Κύπρο. Από το 1990 ίδρυσαν μαζί με το γιατρό Σάββα Σκάλιωντα το Ιατρικό Κέντρο Ομοιοπαθητικής Ιατρικής, με σκοπό την παροχή όσο το δυνατόν καλύτερων υπηρεσιών στους Κύπριους ασθενείς, που αποτείνονται στην Ομοιοπαθητική.
Είναι μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ομοιοπαθητικής Ιατρικής και ιδρυτικό μέλος της Μακεδονικής Εταιρείας Ομοιοθεραπευτικής.
Είναι επίσης γραμματέας της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής Εταιρείας Κύπρου.
Από το 2009 είναι επίσης ο πρώτος κύπριος γιατρός Πιστοποιημένος Σύμβουλος Κυτταρικής Ιατρικής, συνεργάτης του Dr Rath Health Foundation.

Ζει και εργάζεται στη Λευκωσία από το 1988.


Οποιοδήποτε περιεχόμενο στον Παρόντα Δικτυακό Τόπο έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα, δεν συνιστά, ούτε δύναται να ερμηνευθεί ότι συνιστά ή υποκαθιστά συμβουλή ιατρικής φύσης, για την οποία οφείλετε και σας συστήνεται να απευθύνεστε σε αρμόδιο επαγγελματία υγείας.



Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Γνώση



Καλημέρα και καλό μήνα σε όλες τις φίλες και τους φίλους! 




Τι είναι σαφής και ασαφής γνώση, διακριτή και συγκεχυμένη, πλήρης ή ελλιπής, ενορατική και υποθετική. Ονοματικός, πραγματικός, αιτιώδης και ουσιώδης ορισμός.

Για να κατανοήσουμε καλύτερα την φύση των ιδεών, θα πρέπει να αναφερθούμε συνοπτικά στα διάφορα είδη γνώσης. Όταν μπορώ να αναγνωρίσω ένα πράγμα μεταξύ άλλων, χωρίς να είμαι σε θέση να πω σε τι συνίστανται οι διαφορές ή οι ιδιότητές του, η γνώση που έχω είναι συγκεχυμένη.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, μερικές φορές γνωρίζουμε με σαφήνεια, χωρίς να έχουμε την παραμικρή αμφιβολία, αν ένα ποίημα ή ένας πίνακας ζωγραφικής είναι καλοφτιαγμένα ή κακοφτιαγμένα, επειδή υπάρχει κάτι ακαθόριστο που μας ευχαριστεί ή μας σοκάρει.

Όταν, όμως, μπορώ να εξηγήσω τις ενδείξεις που έχω, η γνώση είναι διακριτή. Ο δοκιμαστής πολύτιμων μετάλλων έχει διακριτή γνώση του αντικειμένου του γιατί μπορεί να ξεχωρίσει τον αληθινό από τον ψεύτικο χρυσό, υποβάλλοντας το μέταλλο σε ορισμένες δοκιμασίες, ή χρησιμοποιώντας χαρακτηριστικά που ορίζουν τον χρυσό.

Η διακριτή γνώση, όμως, έχει διάφορες βαθμίδες, επειδή συνήθως οι έννοιες που εισέρχονται στον ορισμό χρήζουν και οι ίδιες ορισμού και μπορούμε να τις γνωρίσουμε μόνο συγκεχυμένα.
Όταν, όμως, γνωρίζουμε διακριτά οτιδήποτε εισέρχεται σε ένα ορισμό ή σε μια διακριτή γνώση - ακόμα και τις πρωταρχικές έννοιες - αυτή την γνώση την ονομάζω πλήρη. Και όταν το πνεύμα μου κατανοεί ταυτόχρονα και διακριτά κάθε πρωταρχικό συστατικό μιας έννοιας, έχει ενορατική γνώση αυτής της έννοιας, κάτι που είναι αρκετά σπάνιο.

Οι περισσότερες ανθρώπινες γνώσεις είναι συγκεχυμένες ή υποθετικές.

Είναι χρήσιμο επίσης να διακρίνουμε τους ονοματικούς από τους πραγματικούς ορισμούς. Όταν υπάρχει αμφιβολία για την δυνατότητα της οριζόμενης έννοιας, τότε έχουμε να κάνουμε με έναν ονοματικό ορισμό. Αν πω, για παράδειγμα, ότι ένας ατέρμων κοχλίας είναι μια γραμμή της οποίας τα μέρη είναι συμπίπτοντα ή μπορούν να τοποθετηθούν το ένα πάνω στο άλλο, εκείνος που δεν γνωρίζει τι είναι ένας ατέρμων κοχλίας μπορεί να αμφιβάλλει για την δυνατότητα μιας τέτοιας γραμμής - αν και πρόκειται πράγματι για μια ιδιότητα του ατέρμονα κοχλία, διότι οι άλλες γραμμές, των οποίων τα μέρη είναι συμπίπτοντα (η περιφέρεια του κύκλου και η ευθεία γραμμή είναι οι μοναδικές), είναι επίπεδες, δηλαδή μπορούν να περιγραφούν in plano. Αυτό φανερώνει ότι κάθε σχετική προς το πράγμα ιδιότητα μπορεί να χρησιμεύσει σε έναν ονοματικό ορισμό, αλλά όταν η ιδιότητα κάνει γνωστή τη δυνατότητα του πράγματος, τότε καθιστά τον ορισμό πραγματικό.

Όσο κατέχουμε μόνο έναν ονοματικό ορισμό, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τις συνέπειας που συνάγουμε από αυτόν, διότι αν ο ορισμός αυτός κρύβει μια αντίφαση ή μια αδυνατότητα, τα συμπεράσματά μας μπορεί να είναι αντίθετα.
Γι΄ αυτόν τον λόγο, οι αλήθειες δεν εξαρτώνται διόλου από τα ονόματα και δεν είναι διόλου αυθαίρετες, όπως πίστεψαν ορισμένοι νεόκοποι φιλόσοφοι.

Τέλος, υπάρχει διαφορά ακόμη και ανάμεσα στα είδη των πραγματικών ορισμών, διότι όταν η δυνατότητα δεν αποδεικνύεται παρά μόνο εμπειρικά - όπως συμβαίνει με τον ορισμό του υδράργυρου του οποίου γνωρίζουμε την δυνατότητα, επειδή ξέρουμε ότι ένα τέτοιο σώμα υπάρχει πραγματικά και είναι ένα υγρό εξαιρετικά βαρύ και, ωστόσο, αρκετά πτητικό - ο ορισμός είναι απλά πραγματικός και τίποτα περισσότερο. Όταν, όμως, η απόδειξη πραγματοποιείται a priori, ο ορισμός είναι πραγματικός και αιτιώδης - όπως όταν εμπεριέχει την δυνατή γένεση του πράγματος.

Και όταν ο ορισμός ωθεί την ανάλυση μέχρι τις πρωταρχικές έννοιες, χωρίς να υποθέτει τίποτα που να χρήζει a priori απόδειξη, τότε είναι τέλειος ή ουσιώδης.


Σε ποια περίπτωση η γνώση μας συνάπτεται με την θεώρηση της ιδέας.

Είναι φανερό πως όταν μια έννοια είναι αδύνατη, τότε δεν έχουμε καμία ιδέα γι΄ αυτήν. Και όταν η γνώση δεν είναι παρά υποθετική, δεν μπορούμε να προβούμε στη θεώρηση της ιδέας της, ακόμα και αν την είχαμε. Διότι μια τέτοια έννοια δεν μπορεί να γνωσθεί παρά μόνο με τον ίδιο τρόπο των κρυφίως αδύνατων εννοιών, και αν είναι δυνατή, δεν το μαθαίνουμε με αυτόν τον τρόπο γνώσης.

Για παράδειγμα, όταν σκέφτομαι τον αριθμό 1000 ή ένα χιλιόγωνο, συνήθως το κάνω χωρίς να θεωρώ την ιδέα (όπως όταν λέω ότι το 1000 είναι δέκα φορές το 100), χωρίς να σκέφτομαι τι είναι το 10 και το 100, επειδή υποθέτω ότι το γνωρίζω και δεν πιστεύω ότι χρειάζεται να κάνω μια παύση για να το συλλάβω νοητικά.
Έτσι, ενδεχομένως να σφάλλω - όπως συμβαίνει αρκετά συχνά άλλωστε - για μια έννοια που υποθέτω ή πιστεύω ότι την κατανοώ, αν και στην πραγματικότητα είναι αδύνατη, ή, τουλάχιστον, ασύμβατη με τις υπόλοιπες στις οποίες την συνδέω, και είτε σφάλλω είτε όχι, αυτός ο υποθετικός τρόπος κατανόησης παραμένει ο ίδιος.

Συνεπώς, βλέπουμε την ιδέα στο σύνολο της μόνο όταν η γνώση των συγκεχυμένων εννοιών είναι σαφής, ή όταν η γνώση των διακριτών εννοιών είναι ενορατική.

Τίποτα δεν μπορούμε να μάθουμε που να μην έχουμε ήδη την ιδέα του στο μυαλό μας, η οποία είναι σαν την ύλη από την οποία διαμορφώνεται αυτή η σκέψη. Και αυτό το κατανόησε εξαιρετικά ο Πλάτωνας, όταν πρόκρινε την θεωρία της ανάμνησης, η οποία είναι πολύ ορθή, αρκεί να την εκλάβουμε σωστά, εξαλείφοντας το σφάλμα σχετικά με την προΰπαρξη και να μην φανταστούμε διόλου ότι η ψυχή οφείλει ήδη να έχει γνωρίσει και να έχει σκεφτεί διακριτά στο παρελθόν ό,τι μαθαίνει και σκέφτεται τώρα.

Αυτό φανερώνει ότι η ψυχή μας τα γνωρίζει δυνητικά όλα αυτά και δεν χρειάζεται παρά να έχουμε την προσοχή μας στραμμένη πάνω τους. Συνεπώς, η ψυχή μας έχει τουλάχιστον τις ιδέες από τις οποίες εξαρτώνται αυτές οι αλήθειες. Μπορούμε μάλιστα να πούμε ότι κατέχει ήδη αυτές τις αλήθειες, αν τις θεωρήσουμε ως σχέσεις των ιδεών.  


……………………………………………………………………………………………………………………………………


«Όταν δεις το πρόσωπο του θύματος ήρεμο και θλιμμένο, μ΄ ένα ανήμπορο βλέμμα στα μάτια να είσαι σίγουρος ότι μια ακόμα Δολοφονία του Χριστού θα διαπραχτεί σύντομα»


ΕΙΝΑΙ πιθανό, ένας παγιδευμένος να βγει από την παγίδα του. Όμως, για να δραπετεύσει κάποιος από μια φυλακή, πρέπει πρώτα να παραδεχτεί ότι βρίσκεται στη φυλακή.

H σκέψη μου μού λέει. «Πες την αλήθεια, ότι κι αν αυτό σου κοστίσει». O Ανθρωπάκος μέσα μου λέει. «Είναι ηλίθιο να εκτίθεσαι στον  Ανθρωπάκο, να εγκαταλείπεσαι στο έλεος του».

O  Ανθρωπάκος δε θέλει να ακούει την αλήθεια για το άτομο του.

Δε θέλει να αναλάβει τη μεγάλη ευθύνη που έπεσε στα χέρια του. Θέλει να παραμείνει Ανθρωπάκος ή να γίνει ένας μεγάλος  Ανθρωπάκος. Θέλει να γίνει πλούσιος ή αρχηγός κόμματος ή διοικητής ή γραμματέας του τάδε συλλόγου. Δε θέλει όμως να αναλάβει ευθύνες για την εργασία του, για την παροχή τροφής, για την ανεύρεση κατοικίας, για το κυκλοφοριακό, για την παιδεία, για την έρευνα, για την διοίκηση ή οτιδήποτε άλλο».


Για το λόγο αυτό σε φοβάμαι, Ανθρωπάκο, σε φοβάμαι θανάσιμα. Γιατί η μοίρα της ανθρωπότητας εξαρτάται από σένα. Σε φοβάμαι γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να αποφεύγεις τόσο πολύ όσο αποφεύγεις τον εαυτό σου. Είσαι άρρωστος, πολύ άρρωστος, Ανθρωπάκο. Δεν είναι δικό σου λάθος. Μα φέρνεις την ευθύνη να απαλλαχτείς από αυτή την αρρώστια σου. Θα είχες από καιρό πετάξει από το σβέρκο σου τους καταπιεστές, αν δεν είχες δείξει ανεκτικότητα στη καταπίεση και αν, συχνά, δεν την είχες υποστηρίξει.

Οι αληθινές σκέψεις συνοδεύονται από σωματικά ερεθίσματα κι εσύ φοβάσαι το σώμα σου. Πολλοί μεγάλοι άνθρωποι σου το είπαν: «τράβα πίσω στις ρίζες σου, άκου την εσωτερική φωνή σου, ακολούθησε τα πραγματικά αισθήματα σου, καλλιέργησε την αγάπη». Μα εσύ ήσουν κουφός στις συμβουλές τους, γιατί έχασες την ικανότητα να ακούς αυτές τις λέξεις. Έτσι, χάθηκαν οι φωνές στην απέραντη ερημιά κι οι μοναχικοί ντελάληδες αφανίστηκαν στο βάραθρο της εσωτερικής κενότητας σου, Ανθρωπάκο.   

Ξέρω ότι είσαι πλάσμα σοβαρό, αξιόπιστο και εργατικό, σαν το μυρμήγκι ή τη μέλισσα. Το μόνο που ήθελα να κάνω ήταν να ξεσκεπάσω τον  Ανθρωπάκο μέσα σου, που σου καταστρέφει τη ζωή για χιλιάδες χρόνια. Είσαι ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ, Ανθρωπάκο, όταν δεν είσαι μικρός και μικροπρεπής. Ή σπουδαιότητα σου, Ανθρωπάκο, είναι η μόνη ελπίδα που απέμεινε.  

Ακολούθησε τη φωνή της καρδιάς σου, ακόμα κι αν σε οδηγεί  έξω από το μονοπάτι των άτολμων ψυχών. Να μη γίνεσαι σκληρός και να μην πικραίνεσαι, όταν η ζωή καμιά φορά σε βασανίζει.

Και αγκάλιασε τον γιο σου ή την κόρη σου όταν σε ρωτάει «πατέρα ό ήλιος έφυγε. Που πήγε; θα ξαναγυρίσει γρήγορα;» Και απάντησε του, « ναι θα ξανάρθει γρήγορα για να μας ζεστάνει».

«Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία», μάς λέει ο ποιητής Ανδρέας Κάλβος. Και εγώ προσθέτω: Τόλμη για να κινηθείς προς την ελευθερία, και αρετή για να μην την ξανασκλαβώσεις…

Διαφορετικά…






Πηγές

Leibniz ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΕΡΓΑ Εκδόσεις ΑΜΟΛΓΟΣ
« Η Δολοφονία του Χριστού», Βίλχελμ Ράϊχ, Εκδόσεις Αποσπερίτης
 «Άκου Ανθρωπάκο», Βίλχελμ Ράϊχ, Εκδόσεις Αποσπερίτης